Ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός μπορεί να κατέκτησε πέρυσι το νταμπλ, αλλά εφέτος, για λόγους ανεξάρτητους από την όποια ισχυροποίηση παρουσιάζουν οι ανταγωνιστές του, δεν πείθει ότι είναι σε θέση να συνεχίσει την πορεία του προς τους τίτλους.
Και το συμπέρασμα αυτό δεν έχει να κάνει με τις αγωνιστικές δυνατότητες των ποδοσφαιριστών του, αλλά με τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας και τη γενικότερη νοοτροπία που επικρατεί στο εσωτερικό της.
Για να το ξεκαθαρίσω, δεν αναφέρομαι στα νυχτοπερπατήματα και τα μπεκρουλιάσματα του πολυδιαφημισμένου Γκοβού. Οχι. Αλλωστε ο Γάλλος δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από μια μεμονωμένη περίπτωση που όμως δεν είναι και τόσο ασυνήθιστη στον κόσμο του αθλητισμού και την οποία ο Παναθηναϊκός έχει πολλούς τρόπους να την αντιμετωπίσει.
Θα τολμούσα μάλιστα να πω ότι αυτή τη στιγμή το πρόβλημα στον Παναθηναϊκό δεν το έχει ο ρέμπελος Γκοβού, αλλά (όσο κι αν αυτό, με μια πρώτη ματιά, μοιάζει απίστευτο) το μεγάλο καμάρι της ομάδας, ο Σισέ! Ναι, ο μέγας Τζιμπρίλ Σισέ, αυτός που με τα γκολ και τη συμπεριφορά του ουσιαστικά έχει πάρει τον Παναθηναϊκό στην πλάτη του!
Διότι, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, η διοίκηση των πρασίνων για τα παραστρατήματα του Γκοβού κατέστησε, κατά έναν τρόπο, υπόλογο τον Σισέ, επειδή αυτός είχε υποστηρίξει με θέρμη το καλοκαίρι την απόκτηση του συμπατριώτη του. Ο Σισέ, λοιπόν, φορτώνεται από τη διοίκηση με ένα ρόλο που δεν ταιριάζει σε κανέναν ποδοσφαιριστή: να συνετίσει, δηλαδή, έναν συμπαίκτη του, μιας και αυτός είχε τη φαεινή ιδέα να τον προξενέψει στην ομάδα.
Το απόλυτο αλαλούμ. Γιατί, πρώτα απ' όλα, δεν είχε καμιά δουλειά ο Παναθηναϊκός να ρωτάει τον όποιο ποδοσφαιριστή του για τις μετεγγραφικές κινήσεις που σχεδίαζε να κάνει. Κατόπιν ο Σισέ δεν έπρεπε να δίνει συμβουλές, όχι μόνο για τον Γκοβού, αλλά και τον Μπουμσόνγκ. Και τέλος, όταν ο Γκοβού έκανε ό,τι έκανε, ο Παναθηναϊκός έπρεπε ν' αφήσει τον Σισέ στην ησυχία του για να τον προφυλάξει...
Εχουν ξεφύγει γενικότερα, όμως, τα πράγματα, με τον Σισέ στον Παναθηναϊκό, με αποτέλεσμα όλοι να θεωρούν ότι έχει αναλάβει ρόλους που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν σε έναν ποδοσφαιριστή, όσο καλός και αποδοτικός και αν είναι. Γιατί, κακά τα ψέματα, αυτή τη στιγμή ο Γάλλος εμφανίζεται ως τεχνικός σύμβουλος, παιδονόμος, αλλά και εμψυχωτής του προπονητή -για να μην ξεχνάμε ότι αυτός κατάφερε να μεταπείσει τον Νιόπλια όταν ο τελευταίος δήλωσε παραίτηση μετά το ματς με τον Εργοτέλη.
Αλλη περίπτωση ο Νιόπλιας... Με μεγάλη κατάρτιση γύρω από τα ποδοσφαιρικά πράγματα και χαρακτήρα που ναι μεν τον κάνει αγαπητό στους γύρω, αλλά δεν του επιτρέπει να συμπεριφέρεται σαν αφεντικό και ηγέτης. Δυστυχώς, γιατί ο ρόλος του προπονητή, ίσως περισσότερο και από τις τεχνικές γνώσεις, απαιτεί ισχυρή προσωπικότητα και σωστή διαχείριση προσώπων και καταστάσεων.
Σήμερα ο Νιόπλιας είναι στη θέση του γιατί το θέλησε ο Σισέ, τον οποίο αύριο ο προπονητής ίσως χρειαστεί να επιτιμήσει ή και να τιμωρήσει. Πώς θα μπορέσουν όμως να γίνουν όλα αυτά;
Και επιπλέον, αν ο Νιόπλιας αποδειχθεί ότι δεν έχει το κουράγιο να ορθώσει ανάστημα στον Σισέ, πώς θα το εκλάβουν οι υπόλοιποι παίκτες; Θα δείξουν κατανόηση ή μήπως θα πάρουν στην πλάκα τον προπονητή οπότε θα διαλυθεί το σύμπαν;
Ολ' αυτά ο Παναθηναϊκός όφειλε να τα έχει σκεφτεί πριν κάνει το γάλλο ποδοσφαιριστή, μάνατζερ, τεχνικό σύμβουλο, παιδοψυχολόγο και προπονητή. Τώρα μάλλον είναι αργά...
Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (Άρθρο του Φ. Συρίγου)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου